علیاکبر چوبی، فعال فرهنگی از چهرههای شناختهشده محله است؛ کسی که فکر و ذکرش مسجد، حسینیه، زیارت عتباتعالیات و نزدیککردن دلها به خاندان اهلبیت (ع) است و مسجد و محله را همانند خانه خودش میداند.
محله کنهبیست تا سال ۱۴۰۰بهنام محله موعود شناخته میشد، از آنجاکه مسیردسترسی به روستای کنهبیست از دل این محله میگذشت، به کنهبیست تغییرنام داد. مهمترین کاربری کِنهبیست، مسکونی و کشاورزی است و نرخ زاد و ولد در آن، بالاست، بهطوریکه هفتمین محله پرجمعیت شهر مشهد است. وجود کوچههای باریک و نامنظم شهری معضل جدی این محله است.
نگاه نادرست و قضاوتهای اطرافیان نسبتبه تئاتر هیچوقت نتوانست علاقه آسیه حسینی را خاموش کند. او در پانزدهسالگی، مدرک مربیگری تئاتر را گرفت. یکسال بعد، مربی تئاتر شد و حالا سالهاست در مدرسه المهدی (عج) استعدادیابی میکند.
بیشتر ساکنان کوچه موعود ۲۳ از قدیمیهای محلهاند؛ آدمهایی که سالها درکنار هم زیستهاند و هنوز هم رسم همسایگی را زنده نگه داشتهاند. اینجا همسایهها هرروز حالواحوال هم را میپرسند و در شادی و غم کنار هماند.
در نُهسالگی بهشدت به تلاوت قرآن علاقهمند میشود. بعدها جلسه قرآن «متوسلین به حضرت عباس (ع)» را خانهشان در موعود۲۳ به پا میکند.حالا ۶ فرزند حاجآقا لطفیپور قرآنی هستند.
جواد کریمی، ۴۴سال پیش همراه خانوادهاش از یکی از محلههای اطراف حرم به خیابان موعود در محله کنه بیست نقل مکان کردند و هنوز هم در همین خیابان زندگی میکند.
اسرا خانم با اینکه سن زیادی ندارد و هنوز در ابتدای مسیر یادگیری است، در آبان سال گذشته، توانست مقام اول تکنوازی فلوت را در جشنواره فرهنگیهنری «فردا» در سطح ناحیه بهدست بیاورد.
یاسمنزهرا رضایی از همان سالهای ابتدای کودکی، دستی در رنگ و طرح داشته؛ علاقهای که کمکم در دلش ریشه دوانده و حالا به بخشی جدی از هویتش تبدیل شده است. همین علاقه، او را به شرکت در مسابقه فرهنگیهنری جشنواره «فردا» کشاند.